Category: Genel


Lowpoly Studio

poco_slider_img01

http://lowpolystudio.com/

https://www.facebook.com/Lowpoly-Studio-1451755538472066/timeline

Reklamlar

Dünyalar mənim olsun

Balacayam,birdə görünməz olsaydım,
Heyvan dostlarımın yaşadığı
Coşğun(vəhşi)meşələrə,tənha dağlara getsəydim
Qorxmadan tək başıma

Bəzisini qucalasaydım mehribancasına
Bəzisinin quyruğuyla oynasaydım,dəcəlliklə
Bəzisinin yuxusuna dost olsaydım,sevgiylə

Ahh,nə gözəl olardı.
Bir günlük dəcəl uşaq olsaydım
Dünyalar mənim olsun və bütün uşaqların

Çeviren : Ayşen Savadova

(DÜNYALAR BENİM OLSA)

KIRLANGIÇ ARKADAŞIM

(ÇOCUKLUK ŞİİRLERİM – 7 )

Kimi arkadaşlarım güvercin besliyor,
Kimileri de bülbül.
Ben, kırlangıç beslemek istiyorum.

Yaz sonunda uzaklara göç edince kırlangıcım
Üzüleceğimi söylüyor, anneciğim.

Kırlangıcımın kanadında bir tüy olmak,
Sıcak ülkelere göç etmek istiyorum,
Sonbahar gelince.

Anneciğimi de çok seviyorum.

1972 Ümraniye – İstanbul
10.05.2011 İstanbul

>OYUNCAĞINI PAYLAŞIR MISIN?

>

(ÇOCUKLUK ŞİİRLERİM – 6)

Sana yıldızlarımı vereyim
Misketlerini paylaşır mısın,benimle?

Eğer bisikletine bindirirsen
Ay topumla top oynarım ,seninle.

Karabaş ikimizin köpeği olur,
Şekerlerini paylaşırsın ,bizimle.

Annene ,anne diyebilir miyim?

Not:

Bu şiir,Ümraniye’deki evsiz Mehmet arkadaşıma armağanımdır.

1970 Ümraniye-İstanbul
11.03.2011 İstanbul

>ARKADAŞIM

>

(ÇOCUKLUK ŞİİRLERİM – 5)

Dolunay akşamlarında
Yeryüzüne çağırıp,
Top oynuyorum.

Canım istediğimde,
Hilalinde salıncak
Kurup uyuyorum.

Yarım ay olduğunda,
Karanlık yarısında
Gizleniyorum.

Arkadaşım AY’ı çok seviyorum.

1970 İstanbul
10.03.2011 İstanbul

Çizgi:Necdet Yılmaz

>ÇOCUK BAHÇESİ

>

(ÇOCUKLUK ŞİİRLERİM – 4)

Salıncağı hızlı sallama,babacığım
Ağaçlardaki güvercinler ürküyor.

Kaydırağı sıkı tut,abiciğim
Sevgili arkadaşım kediler kaçıyor.

Kumlukta fazla koşturma ,anneciğim
Bahçemizdeki köpekler yetişemiyor.

1969 İstanbul

Daha fazla betonlama ,başkanım
İnsanlar ,artık,nefes alamıyor.

26.02.2009 İstanbul

>BİR VARMIŞ BİR YOKMUŞ

>

(ÇOCUKLUK ŞİİRLERİM – 3)

Bir varmış ,bir yokmuş.
İstanbul’da yaşayan bir çocuk varmış.

Yaramaz mı yaramaz çocuğun,
Annesinin kömür karası
Saçlarından, koca bıyıkları;
Tombul tombul yanaklarından
Yenilesi bir çift elması varmış.

Çocuk bahçesinde top oynar,
Yaz öğlenleri uyutulurmuş.
Ne var ki bu uslanmaz çocuğun
Elma şekeri rüyalarında annesi,
Gözyaşlarında üzüm taneleri varmış.

Bir varmış ,bir yokmuş.
İstanbul’daki çocuk bu şiiri yazmış.

1971 İstanbul
21.02.2011 İstanbul

>

(ÇOCUKLUK ŞİİRLERİM-2 )

Ben, beş kardeşten en küçüğüm;
Yaramaz desen,değilim.
Uslu bir çocuk,hiç değilim.
İki gözü , iki çeşme biriyim.

Ben ,Annemin beş tanesinden
En küçüğü,bir tanesiyim.
Düşlerimde gökyüzündeyim,
Yeryüzünde göz bebeğiyim.

1971 Balıkesir-Edremit
13.02.2011 İstanbul

>(ÇOCUKLUK ŞİİRLERİM-1 )

Küçücüğüm ,bir de görünmez olsaydım,
Hayvan dostlarımın yaşadığı
Çılgın ormanlara ,yalnız dağlara gitseydim,
Korkusuzca ,yalnız başına.

Kimine sarılsaydım ,sevecenlikle;
Kiminin kuyruğunu çekseydim,müziplikle;
Kimi ile gökyüzüne uçsaydım ,güvenceyle;
Kiminin uykularına dost olsaydım,sevgiyle.

Ah! ne güzel olurdu?
Yaramaz çocuk olsaydım,bir günlüğüne.
Dünyalar benim olsa ve tüm çocukların!

1969 İstanbul
11.02.2011 İstanbul